سخنرانی به سبک تد مهم است چون …
در یک رویداد کسلکننده روی صندلی نشستهاید و به حرفهای بیسروته و تملقهای لوس مجری گوش میدهید. تا اینکه سرانجام پس از پرحرفیهای فراوان، سخنران را معرفی میکند.
سخنران با لباسی رسمی و کسالتآور از پلههای صحنه بالا میرود و پشت تریبون قرار میگیرد. برگههایی که با خود آورده روی تریبون تنظیم میکند، جرعهای آب مینوشد، گلویش را صاف میکند، و با تشکر و سلام و احوالپرسی و تبریک و تهنیتِ مناسبات روز و یک سری حرف تکراری، سخنرانی را شروع میکند.
ابتدای سخنرانی مقدمه است. سپس سخنران بهکندی اسلایدهای پر از متنش را به نمایش میگذارد و توضیحاتی دربارهشان ارائه میدهد. تا مدتی میتوانید حرفهایش را دنبال کنید و به اصطلاحات و واژههای قلنبه سلنبه اهمیت نمیدهید، اما طولی نمیکشد که احساس میکنید شاید بد نباشد سری به گوشی همراهتان بزنید.
سخنرانی به درازا میکشد و تلاشهای پیدرپی شما برای متمرکز و علاقمند ماندن با شکست روبرو میشود. کمکم یادداشتهای هشدار در مورد زمان به دست سخنران میرسد. اما او هنوز به میانه آن همه اسلاید هم نرسیده و مطالب زیادی برای گفتن دارد. سخنران سرعت را بالا میبرد و با حرارت به سخنرانی ادامه میدهد.
اشاره در مورد توجه به زمانبندی تکرار میشود. سخنران کمی دستپاچه میشود. احساس ناآرامی و بیقراری میکنید و دوست دارید این وضعیت زودتر تمام شود. دیگر سر زدن به گوشی هم جواب نمیدهد.
سخنران اصرار دارد فرمایشات گهربارش را تا نقطه پایان ادامه دهد. پس از دریافت چندین هشدار، سرانجام با بیان اینکه متاسفانه وقت کم آورده، با سرعت زیاد باقیمانده اسلایدهایش را – که از قضا اصلیترینهایش هم بودند! – نمایش میدهد و پیش از آن که بهناچار از روی صحنه پایینش بکشند، توضیحاتی پرشتاب روی هرکدام ارائه میکند.
هم دچار احساس ترحمی آزارنده میشوید، هم اعصابتان از این وضعیت خرد میشود. خودتان را کنترل میکنید تا مراسم تشکر و اهدای جوایز و برنامههای دیگری که چندان ارتباطی با شما ندارد هم تمام شود و سپس با اشتیاق سالن را ترک میکنید.
بیرون سالن، دوستی که نتوانسته بود در رویداد حاضر شود از شما میخواهد در یکی دو جمله بگویید سخنران چه گفت. عجیب است که بعد از نزدیک یک ساعت سخنرانی، چیز خاصی نمیتوانید بگویید مگر چند مطلب پراکنده که هرچند جالب بهنظر میرسند، اما درست نمیدانید ربطشان به هم چیست.
سخنرانی به سبک تد برای جلوگیری از وقوع چنین فجایعی اختراع شده است!
سخنرانی به سبک تد اینگونه است:
بدون سلام و احوالپرسی
متن شفاف، مختصر و مفید، بدون حاشیه اضافی
زیر ۱۸ دقیقه
دارای ایده کاملا مشخص
با تسلط کامل سخنران
با اسلایدهای حرفهای و کم-متن، یا حتا بدون اسلاید
با متن و اجرای جذاب و مناسب برای مخاطبان
به همین دلیل است که رویدادهای مثل تد باحال است، در یک رویداد چندین سخنران امکان سخنرانی دارند، و مخاطب هم گوش میدهد و میفهمد چه گفتند!
عکس مربوط به تدکس دانشگاه امیرکبیر، ۲۰۱۹
عکاس: مهدی برهمندپور
بدون دیدگاه